mire muḳhālif ne chaal chal dī hai
aur ab
merī chaal ke intizār meñ hai
magar maiñ kab se
safed-ḳhānoñ
siyāh-ḳhānoñ meñ rakkhe
kaale safed mohroñ ko dekhtā huuñ
maiñ sochtā huuñ
ye mohre kyā haiñ
agar maiñ samjhūñ
ke ye jo mohre haiñ
sirf lakḌī ke haiñ khilaune
to jītnā kyā hai hārnā kyā
na ye zarūrī
na vo aham hai
agar ḳhushī hai na jītne kī
na hārne kā hī koī ġham hai
to khel kyā hai
maiñ sochtā huuñ
jo khelnā hai
to apne dil meñ yaqīn kar luuñ
ye mohre sach-much ke bādshāh o vazīr
sach-much ke haiñ payāde
aur in ke aage hai
dushmanoñ kī vo fauj
rakhtī hai jo ki mujh ko tabāh karne ke
saare mansūbe
sab irāde
magar aisā jo maan bhī luuñ
to sochtā huuñ
ye khel kab hai
ye jañg hai jis ko jītnā hai
ye jañg hai jis meñ sab hai jaa.ez
koī ye kahtā hai jaise mujh se
ye jañg bhī hai
ye khel bhī hai
ye jañg hai par khilāḌiyoñ kī
ye khel hai jañg kī tarah kā
maiñ sochtā huuñ
jo khel hai
is meñ is tarah kā usuul kyuuñ hai
ki koī mohara rahe ki jaa.e
magar jo hai bādshāh
us par kabhī koī aañch bhī na aa.e
vazīr hī ko hai bas ijāzat
ki jis taraf bhī vo chāhe jaa.e
maiñ sochtā huuñ
jo khel hai
is meñ is tarah ka usuul kyuuñ hai
piyāda jo apne ghar se nikle
palaT ke vāpas na jaane paa.e
maiñ sochtā huuñ
agar yahī hai usuul
to phir usuul kyā hai
agar yahī hai ye khel
to phir ye khel kyā hai
maiñ in savāloñ se jaane kab se ulajh rahā huuñ
mire muḳhālif ne chaal chal dī hai
aur ab merī chaal ke intizār meñ hai
Javed Akhtar
എൻ്റെ എതിരാളി കരു നീക്കിക്കഴിഞ്ഞു
ഇപ്പോൾ എൻ്റെ നീക്കം പ്രതീക്ഷിച്ചിരിപ്പാണ്.
പക്ഷേ ഞാൻ എത്രനേരമായി,
കറുപ്പും വെളുപ്പുമായ കള്ളികളിലെ
കറുപ്പും വെളുപ്പുമായ കരുക്കളിൽ നോക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ ആലോചിക്കുകയാണ്:
ഈ കരുക്കൾ എന്താണ്?
വെറും മരത്തിൻ്റെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ മാത്രമാണെന്ന്
വിചാരിക്കുകയാണെങ്കിൽ,
പിന്നെ ജയമെന്താണ്, തോൽവിയെന്താണ്?
രണ്ടും നിർബന്ധമോ മഹത്തരമോ അല്ല!
ജയിക്കുന്നതിൻ്റെ സന്തോഷമോ
തോൽക്കുന്നതിൻ്റെ സങ്കടമോ ഇല്ലെങ്കിൽ
പിന്നെ കളി എന്താണ്?
അപ്പോൾ
കളിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ
ഹൃദയത്തിലുറപ്പിക്കണം,
ഈ കരുക്കൾ ശരിക്കും രാജാവും മന്ത്രിയും,
ശരിക്കുള്ള കാലാളുകളുമാണെന്ന്!
മുന്നിലതാ
എന്നെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശവും പദ്ധതികളുമായി
ശത്രുക്കളുടെ പടയും!
പക്ഷേ അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ,
ഇതെങ്ങനെയാണ് കളിയാകുന്നത്?
ഇത് യുദ്ധമാണ്, ഇത് ജയിക്കേണ്ടതുണ്ട്
ഇതിൽ എന്തും അനുവദനീയമാണ്.
ചിലരെന്നോടിങ്ങനെയും പറയുന്നു,
ഇത് യുദ്ധവുമാണ്, കളിയുമാണെന്ന്!
ഇത് യുദ്ധമാണ്, പക്ഷേ കളിക്കാരുടെ യുദ്ധമാണ്!
ഇത് കളിയാണ്, യുദ്ധം പോലുള്ള ഒരു കളി!
ഞാൻ ചിന്തിക്കുകയാണ്,
കളിയാണെങ്കിൽ
ഇതിൽ ഇത്തരം നിയമങ്ങളെന്തിന്?
കാലാളുകൾ ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും
രാജാവിന് മേൽ ഒരു മൺതരി പോലും വീഴരുതത്രേ!
മന്ത്രിക്ക് മാത്രമാണ് അനുവാദമുള്ളത്,
ഇഷ്ടമുള്ള വഴിക്ക് പോകാൻ.
ഞാനാലോചിക്കുമ്പോൾ,
ഒരു കളിയിൽ എന്തിനാണ് ഇത്തരം നിയമങ്ങൾ!
കാലാളുകൾ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയാൽ
പിന്നീട് തിരിച്ച് പോകാനായെന്ന് വരില്ലല്ലോ!
എൻ്റെ ചിന്ത കാടുകയറുന്നു!
ഇതാണ് നിയമമെങ്കിൽ
പിന്നെ നിയമമെന്താണ്?
ഇതാണ് കളിയെങ്കിൽ
പിന്നെ കളിയെന്താണ്?
ഞാൻ ഈ ചോദ്യങ്ങളിൽ കുഴഞ്ഞ് എത്രനേരമിരുന്നാവോ!
എൻ്റെ എതിരാളി കരു നീക്കിക്കഴിഞ്ഞു
ഇപ്പോൾ എൻ്റെ നീക്കം പ്രതീക്ഷിച്ചിരിപ്പാണ്
പരിഭാഷ: ഷാജി ആലുങ്ങൽ
