Monday, 29 May 2023

kisi mausam ka jhonka

ഗുൽസാർ സാബിൻ്റെ ഒരു കവിത! റെയിൻകോട്ട് എന്ന ഋതുപർണോ ഘോഷ് സിനിമയിലെ പിയാ തോരാ കൈസാ അഭിമാൻ എന്ന പാട്ടിനിടയിൽ വരുന്ന വരികൾ.

kisi mausam ka jhonka tha 

jo is deewar par latki huyi tasveer tirchhi kar gaya hai


gaye sawan mein ye deewarein seeli nahin thi

na jaane kyun is dafa inmein seelan aa gayi hai, 

dararein pad gayi hain

aur seelan is tarah behti hai jaise khushk rukhsar par gile aansoo chalte hain


Hawa ki sans kyun sahmi hui hai?

Meri waquif thi jab aati thi kamare me

Mere seene me bhar jaati thi

jaise badvan bharte hai kashti ke

 

ye barish gungunati thi

isi chhat ki munderon par

ye ghar ki khidkiyon ke kanch par ungli se likh jaati thi sandeshein

bilakhti huyi si baithi rehti hai ab band roshandaron ke picche


dopaharein aisi lagti hain

bina moharon ke khali khane rakhein hain

na koi khelne wala hai baazi na koi chaal chalta hai

na din hoti hai ab na raat hoti hai

sabhi kuch ruk gaya hai


woh kya mausam ka jhoka tha

jo iss deewar par latki tasveer ko tirchhi kar gaya hai


Gulzar


ചുമരിൽ തൂക്കിയ ഈ ചിത്രത്തെ ചെരിച്ചു കളഞ്ഞത് ഏതോ കാറ്റായിരുന്നു.


കഴിഞ്ഞ മഴക്കാലത്ത് ഈ ചുവരുകൾ നനഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഇപ്രാവശ്യമിങ്ങനെ ഈർപ്പം വന്നതെന്താണെന്നറിയില്ല.

വിള്ളലുകൾ വന്നിരിക്കുന്നു.

ഉണങ്ങിയ മുഖത്ത് കണ്ണുനീരൊഴുകുന്നത് പോലെയാണ് ആ നനവ് പരക്കുന്നത്.


ഈ കാറ്റ് ഭയന്നതു പോലെ നിശ്വസിക്കുന്നതെന്ത്?

എൻ്റെ പരിചയക്കാരനായിരുന്നു.

മുറിയിൽ വരുമ്പോൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ നിറയുമായിരുന്നു,

കപ്പൽപ്പായ നിറയുന്നതുപോലെ.


ഈ മഴ താളം പിടിക്കുമായിരുന്നു,

ഇതേ മേൽക്കൂരയുടെ ഓടുകളിൽ.

ഈ വീടിൻ്റെ ജനാലച്ചില്ലുകളിൽ വിരലുകളാൽ സന്ദേശങ്ങൾ എഴുതിവെക്കുമായിരുന്നു.

മഴയിപ്പോൾ അടഞ്ഞ ജനലിന് പിന്നിലിരുന്ന് കണ്ണീർ വാർക്കുന്നു.


സായാഹ്നങ്ങൾ,

കാലാളുകളൊഴിഞ്ഞ ചതുരംഗക്കളങ്ങളെപ്പോലിരിക്കുന്നു.

കളിക്കുന്നവരാരുമില്ല, കരുനീക്കങ്ങളുമില്ല.

ഇപ്പോൾ പകലല്ല, രാത്രിയാകുന്നുമില്ല.

എല്ലാകാര്യങ്ങളും നിലച്ചതുപോലെ.


ചുമരിൽ തൂക്കിയ ഈ ചിത്രത്തെ ചെരിച്ചു കളഞ്ഞത് ഒരു കാറ്റായിരുന്നുവോ?


പരിഭാഷ: ഷാജി ആലുങ്ങൽ



2 comments:

un ko ye shikāyat

un ko ye shikāyat hai ki ham kuchh nahīñ kahte  apnī to ye aadat hai ki ham kuchh nahīñ kahte  majbūr bahut kartā hai ye dil to zabāñ ko  ku...